Monday, August 22, 2011

रेव पार्टी (लावणी)....(Rave Party)


ती: टेनटी फोर सेवन कामाचं आलं बाई फॅड.
जादा पैक्यापाई झाल्यात आता समदीच मॅड.
सीसीडी अन् बरिस्त्यात रंगत्यात गप्पांच फड.
मी म्हणती जाईन पर दाजीबाच अडतंय घोड. 


कोरस: काम लई झालं बाई आता इक एंड आला.
      लवकर चला बाई आता बिगी-बिगी चला.
  पोर चालल्यात धमाल  रेव पार्टीला.

ती :सख्या चल , राया चल जाऊ अपुनबी त्या रेव पार्टीला.

पोरा – पोरींच फेसबुक असतंय.
टीवटर आणि आर्कुटबी असतंय.
म्हण तेच्यावर गुलूगुलू करत्यात.
रेव पार्टीला जागी एका जमत्यात.
 धूम धमाल असते मौज मस्तीला.
सख्या चल , राया चल जाऊ अपुनबी त्या रेव पार्टीला||१||

कोरस: काम लई झालं बाई आता इक एंड आला.
लवकर चला बाई आता बिगी-बिगी चला,
पोर चालल्यात धमाल  रेव पार्टीला.

ती :हातामंदी हे हात कीव धरू.
 डोळ्यामंदी हे डोळ कीव भरू.
डान्स धमाल डिस्को करू.
पार्टीमंदी त्या खान-पिणं करू.
नसल हद्द त्या मादक धुंदीला.
सख्या चल , राया चल जाऊ अपुनबी त्या रेव पार्टीला||२||

कोरस: काम लई झालं बाई आता इक एंड आला.
लवकर चला बाई आता बिगी-बिगी चला,
पोर चालल्यात धमाल  रेव पार्टीला.

शाहीर : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – २२/०८/२०११
Rave Party- Marathi Lavani

Saturday, August 13, 2011

बुलंद आशा



मलाही उंच आकाशात उडायच आहे,
पण पंखात बळ कोठून आणू?

मलाही उंच शिखरं गाठायची आहेत.
पण पायात बळ कोठून आणू?

त्यांना नशिबवान म्हणावं का?
जे आज उंच आकाशात भरार्‍या मारतात.

हो कारण त्यांचा आज चांगला आहे.
पण मी आज का निराश व्हावं?

कारण सगळेच दिवस सारखे नसतात.
उद्या माझ्याही पंखात वीज संचारेल.

माझ्याही पायात सामर्थ्य येईल.
कदाचित उद्या मी आकाशाला गवसणी घालेन.

कवी : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – २०/०६/२०११

(Buland Asha)

Monday, August 1, 2011

माझा गांव


प्रातःकाळीच्या सूर्याची प्रभा दिसे सोनेरी छान.
चारी बाजूनी निसर्गाची , आहे मुक्त उधळण.

धनवान ,गुणीजन गाजे पंचक्रोशीत नाव.
असा सर्वांग सुंदर आहे, देवर्डे माझा गाव.

असा सुजन लाभला गावच्या प्रत्येक आळीत.
स्वच्छ,तंटामुक्त गाव राहील कित्येक पर्वात.

जातपात भेद नाही भाईचारा भरून राही.
मना-मनात ,घरात रामराज्य नांदू पाही.

आहे मेहेरनजर खास, साऱ्या ग्रामदैवतांची.
नाही धन-धान्या तोटा, लयलूट समृद्धीची.

सुखसोई साऱ्या झाल्या वीज,पाणी,वाहतूक.
शिक्षणाचे केंद्र झाले, किती करावे कौतुक.

हिरण्यकेशीचा प्रवाह वाहतसे बारमाही.
शेत शिवार फुलते भात ,ऊस ठाई-ठाई.

चिरा इथला प्रसिध्द दूर गावो-गावी जाई.
भुईमुग ,मेसकाठी, काजू मस्त चलन देई.

म्हाई होई दरसाली रवळनाथ देवाची.
पाहुणे-राउळे जमती,येई आनंदा भरती.

चव्हाटी रंगे होळी घरोघरी पुरण पोळी.
फुलतो गोठण लुटण्या सोनं दसऱ्याच्या वेळी.

विठ्ठलाच्या राउळीं या,सदा वैष्णव भजती.
आषाढी-कार्तिकीची वारी,नाही कधी चुकविती.

गायराना गायी-म्हैशी चरुणी तृप्त होती.
गौळदेव ओढ्यात डुंबती,अंगी भरून मस्ती.

माझे नसीब हो थोर, मज लाभला हा गाव.
उतराई होईन मी, वाढवून कीर्ती, नाव.

माझ्या गावाची प्रगती होवो दिवसागणिक.
सर्व क्षेत्रांत राहो माझ्या, देवर्डेची उतुंग झेप.

 कवी : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – ०१/०८/२०११
Maza Gaav

Tuesday, July 26, 2011

लेक लाडकी - उत्तरार्ध



लेक माझी लाडकी , भाग्य घेऊन आली.
सुख-दु:खाच्या क्षणात,साथ मला देत गेली.

आई वर जीव भारी,सर्वांची तू मोठी ताई.
काही अडता-नडता , तुज कडे धाव जाई.

तुज नसे कधीही,आळस कोण्या कामाचा.
हसत मुख सदा राही , ठाव नसे घामाचा.

आकाशी या स्थित होते,चंद्र,सूर्य अन् तारे.
पण मला न कळले , कसे फिरले ते वारे.

शब्दा मागून शब्द आले, वाढले दो मुखात.
परिणीती मग झाली, अबोला अन् दु:खात.

धन-दौलत , जमीन-जुमला, ना राही माझा-तुझा.
चार दिसांच्या जीवनी या,का ही अबोलाची सजा?

अखेरचे दिन आता, बघ माझे हे आले.
यमराज काल मला,आमंत्रण देऊन गेले.

आता एकवार तरी, जावस भेट तू देऊन.
राग ,द्वेष ,अभिमान, थोड बाजूस ठेऊन.

यमराजा थोपविले, दिली हजार कारणे.
आता तरी भेट मला,सोड तुझे ते धरणे.

वाट पाहणेची आता ,लेकी पार झाली हद्द.
नेण्या स्वर्गाच्या दिशेने,चित्रगुप्त आले खुद्द.

आता पर्वा ना जनांची, तोंड देईन निंदेस.
पण रोकेन शिवण्या, तो पिंड कावळ्यास.

कवी : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – २५/०७/२०११

Sunday, July 24, 2011

माझे बाबा - श्रध्दांजली




बालपण फुलवल माझ, सुसंस्कारित केलं मन|
भाग्य माझं थोर लाभलात पिता तुम्ही लक्ष्मण||
भरभरून दिलं सर्वांना,आपल्यात प्रेमाचाच गाभा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||१||

लाभली तुम्हांस अपत्ये सद्गुणी जणू नवरत्ने|
जीवनसाथी होती आनंदी,ना उतणे ना मातणे||
पसरल्या फांद्या दूरवर जणू तुम्ही वटवृक्ष उभा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||२||

अलौकिक होती बुद्धी,सोबत अथक कष्टांची साथ|
शून्यातून विश्व निर्मिले,केले भावंडांचे बळकट हात||
कर्तुत्व होते मोठे आपले, ना होता प्रगतीला थांबा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||३||

होते मोठे विचार आपले , वाणी होती खुप शुद्ध|
बोलणं जणू साखर पेरणी,ऐकणारा होई मंत्रमुग्ध||
सुधारित विचारांनी गाजल्या आपल्या उमेदीत सभा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||४||

प्रयोग केले मातीत अनेक, उत्तम केली शेती|
गुऱ्हाळाचा खेळ रंगवला,झाली दिगंत कीर्ती||
जपानी भात शेतीचा दिला ,पंचक्रोशीला धडा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||५||

समाजकार्याची होती तुम्हांस कायम भारीच आवड|
संसार सांभाळून सत्कार्यास काढली नेहमीच सवड||
भूषवून संस्थांत पदे विविध,दिला फक्त न्यायच सदा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||६||

तुम्ही छंद जपले खुप सारे जसे नवे अन् जुने|
क्रिकेट,सिनेमा,लाठी-काठी अन् शिकारीस जाने||
व्यायामास महत्व होते,मोडी भाषा तुम्हांवर फिदा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||७||

असे होता आपण बहुगुणी,सदगुणी, बहुश्रुत व्यक्ती|
साऱ्या घरादाराची शक्ती , जनसामान्यांची भक्ती||
होता तुमचा एकच मंत्र , मिळेल यश खुप राबा|
असे होते माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||८||

अध्यात्माचा होता ओढा,नित्य असे हरिपाठाचा पाढा|
आषाढी एकादशी विठ्ठल आले, द्वादशी वैकुंठी घेऊन गेले||
खात्री आहे वैकुंठी असेल आपल्यासवे विठ्ठल तो उभा|
असे पावन झाले माझे अन् सर्वांचेच मोठे बाबा||९||

कवी : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – २४/०७/२०११
Maze Baba

Sunday, June 19, 2011

कल्प भास



सांगू कशी प्रिया मी, हे गोड कल्प भास.
मी प्रेमवेडी राधा, तू प्राणसखा खास||धृ||

नयनास भार होते. स्वप्नील कल्पनांचे.
तुज पाहता सख्या रे,जणू स्वप्न रूप साचे.
मी मुरली रे कान्हाची,तू सुरांचा आभास||१||

सांगू कशी प्रिया मी, हे गोड कल्प भास.
मी प्रेमवेडी राधा, तू प्राणसखा खास.

बहरात यौवनाच्या, मी धुंद फुल व्हावे.
गंधित या फुलाने, तू स्वैर-भैर व्हावे.
ही पाकळी मिटावी,तुझा फुलारून श्वास||२||

सांगू कशी प्रिया मी, हे गोड कल्प भास.
मी प्रेमवेडी राधा, तू प्राणसखा खास.

गीतकार : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – १९/०६/२०११
Kalp Bhas

Tuesday, June 14, 2011

विठ्ठला



विठ्ठला, विठ्ठला.
आषाढी-कार्तिकी वारीत देवा,
पूर भक्तीचा दाटला.

विठ्ठला, विठ्ठला.
संत मांदियाळी मोठी देवा,
तयास संकटी भेटला.

विठ्ठला, विठ्ठला.
रुसून गेली रखुमाई देवा,
ठाव कधी ना लागला.

विठ्ठला, विठ्ठला.
भेट पुंडलिका घेण्या देवा,
वाळवंटी युगे थांबला.

विठ्ठला, विठ्ठला.
नाम तुझे घेता देवा,
अंधार मनीचा मिटला.

विठ्ठला, विठ्ठला.
दर्श तुझे घेता देवा,
अभिमान मिथ्या सांडला.

विठ्ठला, विठ्ठला.
संग तया दिला देवा,
तुजला जो जो भजला.
  
कवी : बाळासाहेब तानवडे
© बाळासाहेब तानवडे – १४/०६/२०११
Vithala